Jesteś tutaj: Strona główna » Aktualności » Międzynarodowy Dzień Elektryka

Międzynarodowy Dzień Elektryka

Opublikowano: 10-06-2020

10 czerwca to Międzynarodowy Dzień Elektryka. Został on ustanowiony na cześć Andre Marie Ampere’a. Z uwagi na obecną sytuację epidemiologiczną nie mogliśmy tego dnia świętować w naszej szkole. Przedstawiamy natomiast sylwetkę tej wybitnej postaci.

SYLWETKA PATRONA MIĘDZYNARODOWEGO DNIA ELEKTRYKA

Andre Marie Ampere urodził się 20 stycznia 1775 r. w Poleymieux pod Lyonem, zmarł 10 czerwca 1836 r. w Marsylii, pochowany został na Cmentarzu Montmartre w Paryżu – bardzo znany francuski fizyk i matematyk słynący z odkryć w dziedzinie magnetyzmu, elektromagnetyzmu i elektryczności. Od jego nazwiska jednostkę natężenia prądu elektrycznego nazwano „amper”.

Andre-Marie Ampere od dzieciństwa wykazywał nadzwyczajne zdolności (szczególnie w dziedzinie matematyki) i wszechstronne zainteresowania naukowe. Uczył się właściwie sam, zajmując się głównie naukami ścisłymi i przyrodniczymi oraz literaturą i filozofią. Już jako chłopiec przestudiował całą 20 tomową Encyklopedię d’Alemberta i Diderota. Kiedy dowiedział się, że interesujące go prace Eulera i Bernoulliego, znajdujące się w bibliotece w Lyonie, są wydane po łacinie — nauczył się tego języka, aby móc je poznać.

Gdy miał 13 lat napisał swoją pierwszą pracę naukową, w której rozpatrywał zagadnienia związane z krzywymi stożkowymi.

W 1789 rozpoczęła się rewolucja francuska. Andre-Marie Ampere miał wtedy 14 lat. Jego ojciec został powołany do służby jako sędzia pokoju w Lyonie, będąc w opozycji do wydarzeń w Paryżu. Kiedy rewolucjoniści zdobyli władzę został skazany na śmierć i zgilotynowany w październiku 1793 r.

Był to ogromny wstrząs dla młodego Andre — popadł wtedy w trwającą prawie dwa lata apatię i dopiero pod wpływem miłości do Julie Caron, z którą później zawarł związek małżeński, otrząsnął się z tego stanu. Od ok. 1796 r. Ampere utrzymywał się z prywatnych lekcji matematyki, chemii i języków. Okazał się być świetnym nauczycielem i coraz więcej uczniów przychodziło do niego po pomoc. Sukcesy w nauczaniu sprawiły, że zainteresowali się nim intelektualiści z Lyon. Imponowała im wiedza młodego naukowca.

Na początku uczył w l’Ecole Centrale w Bourg-en-Bresse, jednak potem przeniósł się do Lyonu, gdzie został nauczycielem w liceum. W wolnym czasie Ampere prowadził badania matematyczne, których efektem było wydanie traktatu: „Rozważania o matematycznej teorii gier”, przedstawionego w 1803 roku w Paryskim Instytucie Nauk.

Andre-Marie Ampere nie widząc dalszych perspektyw w swoim rodzinnym mieście zdecydował się na wyjazd do Paryża (1804 r.). Po przyjeździe nie mający formalnego wykształcenia, ale posiadający doskonała opinię wśród paryskich matematyków, Ampere został zatrudniony jako wykładowca matematyki na Ecole Politechnique, gdzie w 1808 roku został profesorem.

W roku tym został także nominowany przez Napoleona na generalnego inspektora wyższych uczelni. Na politechnice tej pracował do 1826 roku, kiedy to przyjął ofertę objęcia katedry fizyki na słynnym Collage de France. Katedrą tą kierował aż do swojej śmierci. W tym samym czasie zajmował się także wykładaniem filozofii na Faculte des Lettres.

Osiągnięcia

Andre-Marie Ampere, mimo że jest znany głównie jako odkrywca elektrodynamiki, przede wszystkim był matematykiem. Rozwijał teorię równań różniczkowych, starając się opracować ich klasyfikację. Zajmował się również badaniami z dziedziny chemii. Odkrył fluor, niezależnie od Avogarda sformułował prawo o identyczności liczby cząsteczek gazu pod tym samym ciśnieniem i w tej samej objętości oraz opracował klasyfikację pierwiastków na podstawie własnej teorii istnienia cząsteczki, którą dzisiaj znamy, jako elektron. Zrobił to ponad 50 lat wcześniej, niż Dmitrij Mendelejew.

Za największe osiągnięcie Andre-Marie Ampere’a uważa się jednak jego wkład w naukę o magnetyzmie i elektryczności. Odkrył, że magnetyzm jest wynikiem przepływu prądu i że właściwości magnesów stałych należy tłumaczyć występującymi w nich wirowymi prądami elektrycznymi.

Dokonał odkrycia, które zrewolucjonizowało ówczesne pojęcie o fizyce, udowadniając, że dwa przewodniki przyciągają się lub odpychają, zależnie od tego, czy prąd przepływa przez nie w tym samym kierunku, czy w dwóch różnych.

Najbardziej znanym twierdzeniem jego teorii jest prawo Ampera: „Całka liniowa wektora gęstości strumienia magnetycznego obliczana po krzywej zamkniętej jest proporcjonalna do wypadkowego prądu otoczonego tą krzywą”. Wyprowadzone przez Ampere’a formuły stosowane są do dziś tak w nauce jak i w technice. Stworzył najlepszą definicję prądu elektrycznego w swoich czasach. Jego nazwiskiem nazwano później jednostkę miary natężenia prądu elektrycznego – amper.

Zaproponował utrzymujący się do dnia dzisiejszego podział nauki o elektryczności na dwa działy: elektrostatykę i elektrodynamikę. Sformułował podstawy teoretyczne elektrodynamiki.

Najważniejsza praca Ampere’a o elektryczności i magnetyzmie, zwieńczająca jego dokonania w tej dziedzinie, została opublikowana w r. 1826. Nosi ona tytuł „Traktat o matematycznej teorii zjawisk elektrodynamicznych opartej wyłącznie na eksperymentach”. Pisząc o niej James Clerk Maxwell porównał w 1879 Ampere’a z Newtonem. Samą pracę określił jako „jedno
z najbłyskotliwszych osiągnięć nauki. Całość, teoria i eksperymenty wyglądają jak gdyby w pełni dojrzałe i kompletne wyskoczyły z głowy tego ,Newtona elektryki’. Jest doskonała w formie i nieskazitelna w precyzji, a składa się z formuł, z których można wywieść wszystkie zjawiska elektrodynamiki i które muszą na zawsze pozostać jej kardynalnymi tezami.”

Andre Marie Ampere nazwany największym geniuszem wieku 19-go, jednocześnie był klasycznym przykładem uczonego. Był dziwakiem w życiu osobistym, a jego roztargnienie przekraczało wszelkie granice. Krążyło o tym mnóstwo anegdot. Poszukując prawdy religijnej, po kryzysach zwątpień i niepewności, w pełnej sile wieku męskiego, licząc 40 lat życia, przyjął on ostatecznie wiarę Chrystusową, stał się jej żarliwym apostołem i ascetą, umierał jak święty, podczas podróży inspekcyjnej 10 czerwca 1836 roku w Marsylii, na zapalenie płuc.

W jego rodzinnym domu znajduje się obecnie muzeum.

Jego nazwisko pojawiło się na liście 72 nazwisk wybitnych osobistości umieszczoncych na paryskiej wieży Eiffla.

Na nagrobku Andre Marie Ampere’a znajduje się napis: „Tandem felix”, co oznacza „Nareszcie szczęśliwy”.

27 czerwca 1985 r. Stowarzyszenie Elektryków Polskich ogłosiło rok 1986 rokiem Ampere’a,
a dzień jego śmierci (10 czerwca) Dniem Elektryka na świecie.

ARCHIWUM

Skip to content
鶴橋ブランドコピー スーパーコピー ブランドコピー コピーブランド ロレックス スーパーコピー ロレックス コピー モンクレール スーパーコピー モンクレール コピー モンクレール ダウン コピー シュプリーム スーパーコピー シュプリーム コピー ウブロ スーパーコピー ウブロ コピー ルイヴィトン スーパーコピー ルイヴィトン コピー ブランドiphoneケースコピー グッチ スーパーコピー